hoLLANDERS ON klipper isis
Flying dutchmen hier, met al haar avonturen in digi-taal!
Varen en avonturieren zit wel een beetje in het bloed. Ook al zijn er geen groot- of bekendheden uit voortgekomen, we kunnen wel constateren dat ze heel bijzonder zijn, die Hollanders!

é top

Er was eens ………  een familie, Hollander geheten, die zullen Isis niet snel vergeten.
Om dit gevoel met velen te delen hebben wij wat met pen en papier zitten spelen.

Het is allemaal vastgelegd op bijzonder mooie foto’s door Hanneke, zij heeft er op deze manier een heel speciale waarde aan toegevoegd om dit weekend nooit te vergeten.

Het verslag is gemaakt om ook de thuisblijvers mee te laten genieten en als een bijzonder prachtige herinnering aan een Hollander-weekend op de Waddenzee.

Uit alle hoeken van het land kwamen we naar Harlingen toe gereden om te verzamelen in het pittoreske stadje. Tijdens de reis hier naar toe kwam het bericht dat “onze Isis” niet helemaal in orde was. Het zou wel eens kunnen zijn dat we naar een ander schip moesten in Stavoren.  Bij aankomst op de kade vertrokken verschillende familieleden naar een restaurantje om daar in ieder geval wat warms te eten voordat we het schip toch op konden. Het werd een gezellige reünie tijdens het poffertjes en pannenkoeken eten. Iedereen had er heel veel zin in, ondanks dat we niet wisten wat ons allemaal te wachten stond.

Weer aangekomen bij het schip konden we gelukkig beginnen de alle door Heleen en Ton ingekochte proviand aan boord te brengen om zo ons avontuur in ieder geval te kunnen overleven. Een prachtig gezicht hoe de komkommers  één voor één naar beneden werden geworpen (ja, ze waren ook nog te eten hierna). Kratten met brood, het bier zat namelijk in vaten op het schip dat scheelde al heel wat gesjouw. Aan alles was gedacht, het leek wel een huishouden van Jan Steen.

Hierna moest ieder persoon toch ook aan boord gaan, dat was voor de meesten niet zo’n probleem, maar anderen waren er niet van overtuigd dit aan te kunnen. Toch gingen de tanden op elkaar en daalde de één na de ander af om aanboord te gaan. Lidy en Eize werden  per rubberboot aan boord gebracht. De instap was namelijk nogal hoog omdat het laag water was.

Alle bagage was inmiddels aan boord en konden we aan het opbergen en inrichten beginnen van kasten en de slaaphutten verkennen. Je staat er versteld van wat er zich allemaal in zo’n schip bevindt, een complete keuken, eettafels, slaapkamer(tjes) soms met vier kajuitbedden, toiletten, douches. Heel knus. 

In een sneltreinvaart was het opgeruimd en konden we aan de koffie met gebak, van eigen maaksels is toch wel het lekkerst.  Heleen en Martine hebben moeite om de zorgzaamheid voor anderen los te laten maar na een paar opmerkingen van deze en gene kunnen ze de rust vinden en met elkaar gaan genieten en te luisteren naar Paul Temming en Betty door wie wij werden toegesproken en ingelicht over het verloop van het weekend. De sfeer was al heel snel goed en de familie voelde zich een echte familie Hollanders.

Onder het genot van een drankje werd de avond ingeluid met de grote verrassing voor Wim die om 24.00 uur toch even werd herinnerd aan het feit dat hij er een jaar bij heeft gekregen en hebben dat dan ook feestelijk gevierd met slingers, ballonnen en wat er zo al uit alle hoeken kwam. Zelfs een toespraak van Eize bleef niet uit. De eerste scherven vallen en langzaam aan vertrekken we één voor één naar ons bed of stappen nog even het stadje in voor een nachtelijke kroegen tocht.

De eerste afwasploeg heeft ’s-nachts (vroeg in de morgen) de afwas gedaan. De soepele samenwerking tussen de verschillende personen is een opvallend gebeuren. Het gevoel van: “we gaan allemaal voor hetzelfde” is een duidelijk signaal van onze genen. Een prachtig begin van “ons” weekend.

é top

Na een over het algemeen genomen goede nachtrust met veel gesnurk en geknarsetand, staat het ontbijtbuffet klaar, zelfwerkzaamheid is goed voor de mens en konden we bijna gezamenlijk aan het ontbijt. De stappers van de avond ervoor hadden nog iets langer nodig  om de ogen open te krijgen. Maar ook voor hen scheen vandaag de zon en kwamen even later aan dek om met elkaar de reis te beginnen. Tien uur was afgesproken met Paul om alle instructies aangereikt en uitgelegd te krijgen.

De weersvoorspelling voor deze dag kwam gelukkig niet uit. Het was gewoon goed, helder weer. Onder het genot van de stralende zon vertrokken we om ongeveer kwart voor tien in de ochtend, uit de haven van Harlingen. We vertrokken op de motor. Bij het uitvaren merkten velen dat er op zee een frisse wind stond en trokken dan ook de warme truien aan die waren geadviseerd om mee te nemen.

De grote groep was ingedeeld in drie kleinere groepjes. Eén groep om te werken op het voordek onder leiding van Richard, één op het middendek onder leiding van Betty en één op het achterdek waar Paul zelf de mensen instrueerde. Na ongeveer een half uur varen, werden de eerder uitgelegde instructies op diverse dekken uitgevoerd. Iedereen was enthousiast bezig met de zeilen en touwen. De motor werd uitgezet en in alle rust voeren we met de wind in de zeilen met de windrichting mee.

Er was ook wel tijd voor ontspanning tijdens het varen. Hanneke maakte foto’s van de honden die heerlijk in de zon op het dek lagen. Ook werden de kopjes koffie en de koeken van To en Wim (hij was tenslotte jarig) lustig verorberd.

De stilte tijdens de tocht was geweldig. We kwamen ook ogen tekort, want op zee is zo verschrikkelijk veel te zien! In de haven van Harlingen lagen wel 80 boten die deze dagen ook vertrokken richting de wadden en deze kwamen we dan ook voor ons gevoel allemaal weer tegen.

Het plan van onze schipper om eventueel droog te vallen op een zandbank was een optie voor deze dag.

Na even hard werken om alle zeilen goed te krijgen, brak de bananentijd en de verrekijkertijd aan. Grietje, het kleinste hondje, speelde met de tenen van Hanneke en beet er lustig op los.

Met een kompas en de kaart erbij, werd door Tom, Helen, Hans en Harry gekeken welke richting we op gingen en of dit ook wel de goede richting was. In die tussentijd had Jan het roer even overgenomen. Aan de passerende boeien konden we zien dat we ook daadwerkelijk vooruit kwamen. Tijdens het genieten kwamen er veel vaarverhalen los bij mensen die al eens eerder gevaren hadden. Na een tijdje nam ook Berend Jan het stuur even over om het gevoel van het varen nog even te versterken.

De competitie op zee met het schip Marieke/Harlingen was heftig, terwijl Henk en Harry lekker relaxen in het kluivenest. Met de vissersschepen op het water kan het uitzicht zo van een schilderij komen. Terwijl de zeilen de wind nog steeds goed opvangen besluit Rienk om het stuur maar even over te nemen van Berend Jan.

Na een uurtje of twee heeft iedereen zijn draai gevonden. Het waait zachtjes dus er zijn maar weinig taken te verrichten op het dek. Dit biedt veel verschillende mogelijkheden om de tijd door te komen. De één slaapt zijn roes uit op het dek, de ander leest een boek, iedereen zorgt voor zijn natje en zijn droogje en de “oudjes” laten zich lekker verwennen op het middendek. Daar zijn o.a. Ineke en Leonoor zo’n beetje de dames van de catering. De zorgzaamheid straalt van ze af!

De lunch was heerlijk en hierna nam iedereen zijn rust weer in acht. Rienk zat in de mand met touwen te slapen, anderen lagen op het dek. 

Met het lekker warme zonnetje kwamen ook de korte broeken tevoorschijn. Niet iedereen had deze bij zich en werd er hier en daar wat uitgewisseld. We zijn tenslotte één grote familie.

Om de zon verschijnt een heel bijzondere regenboog… (Hanneke, hoe heet deze ook al weer???)

é top

Ook de competitie met Marieke is weer begonnen. Berend Jan liet op dat moment het voorzeil wat meer bollen, zodat de wind er meer grip op kon krijgen en we dus harder konden gaan.

Om een uurtje of twee in de middag leek het erop dat de lucht meer ging betrekken.

Om drie uur worden de zeilen naar beneden gehaald en start de motor om ons richting Vlieland te varen en daar droog te vallen in het Franse gaatje. Iedereen moest dus weer richting het voor-, midden- of achterdek om de taken uit te voeren. Daarna staan we allemaal te popelen om het wad op te gaan. De één heeft wat meer lef dan de ander en Berend Jan gaat samen met Harry als een van de eersten in zwembroek te water, want droog is het wad dan nog niet. Het duurt daarna echter niet lang of de volgenden gaan er al achteraan. Betty met de honden, Heleen enz, enz.

Diverse kanten wordt er op gewandeld. De één wil samen en de ander weer alleen. In de verte was Vlieland te zien en ook een “eiland” (zandbank) waar zeehonden op lagen. Diegenen die daar naar toe liepen kwamen wel tot de ontdekking dat het verder was dan ze dachten. Iedereen genoot op zijn of haar eigen manier.

Na een behoorlijke wandeling was het tijd om het “diner” klaar te maken. Het zou de enige gezamenlijke warme maaltijd zijn. Als “voorgerecht” kregen we meloen met ham en een heerlijk glas wijn, water of fris erbij. Het “hoofdgerecht” bestond uit pasta met salade. Als “nagerecht” (het toetje) kregen we een heerlijk fris bakje yoghurt. Tijdens het eten was het erg warm in de boot en de wijn deed zijn werk dus erg goed! Iedereen genoot echter met volle teugen van de heerlijke maaltijd.

De dames hadden tijdens het kokkerellen besloten dat de heren de vaat mochten doen. Zo gezegd, zo gedaan en zelfs Jan hielp mee. Een “toffe” actie!

De koffie werd daarna op het middendek geserveerd met cake en vlaai. O, we hadden het zo goed! Toen we na het eten boven op het dek kwamen, was het water alweer aan het stijgen. Het anker was inmiddels al uit om ons voor de nacht vast te leggen.

Aan de horizon was de zon inmiddels aan het zakken en het was een prachtige zonsondergang. Iedereen genoot er van. De boeken konden weer tevoorschijn komen en de spelletjes konden op de tafel. Diverse schepen omringden ons en we wachtten op wat er komen zou. Er was onweer voorspeld, maar ook dat zou eerst maar eens moeten komen, want de weersvoorspellingen klopten tot dat moment toch al van geen kant.

Inmiddels was de zon achter de horizon gezakt. Hanneke had er verschillende foto’s van gemaakt. Ze had tot dat moment in totaal al ruim 200 foto’s geschoten.

De rummicub-club was beneden inmiddels de competitie begonnen. Iedereen vertrok langzamerhand naar beneden want aan dek begon het toch wel fris te worden. Vanaf het dek konden we de Brandaris op Terschelling goed zien en ook de boeien in het water om ons heen begonnen licht te geven.

De nacht die volgde was er één in de categorie woelig! We kwamen vast te liggen op een zandbank en werden gevraagd om naar het dek te komen. We moesten op de voorkant van de boot gaan staan om los te komen, maar helaas voor degenen die speciaal uit hun bed waren gekomen, kwamen ze te laat. Om ongeveer 3 uur konden we redelijk rustig gaan slapen. Een persoon bleef lekker op het dek liggen totdat de kapitein kwam vertellen dat hij rustig kon gaan slapen. Zo gezegd, zo gedaan. Maar nee, niet in bed, maar op de banken in de boot zelf. Marco heeft die nacht ook hier zijn boek uitgelezen. Hij en Linda kunnen even van de rust (zonder de kinderen) genieten. Linda heeft goed contact gehad met het thuisfront, waar de kleintjes zijn achtergebleven. Dat verloopt prima en ze kunnen rustig verder genieten zoals iedereen dat doet.

é top

De schrijfster heeft de vroege morgen aan het gezamenlijk ontbijt niet meegemaakt vanwege de korte nacht. Dat duurde natuurlijk even tot dat was bijgeslapen.

Deze dag stond ons veel nieuws te wachten. Er zou eindelijk gewerkt moeten worden om echt te zeilen. Verschillende personen staan even aan het roer van het schip: Hans, Berend Jan, Herman,  Jan. Het gezelschap genoot van alles wat er gebeurde.  Voor de inwendige mens wordt goed gezorgd, soep, alle restanten vleeswaren, meloen, kaas en brood, genoeg dus om energie van te krijgen. Dat was hard nodig want de viermaster ging nu in vol ornaat, bijna plat op haar zij met 8,5 knoop over het water. In een wedstrijd met een collega schipper straalden de gezichten toen de Isis voor kwam te liggen, dát was het. Daar gingen we voor!

En dan kwam het einde van de zeilreis inzicht en moesten de zeilen weer netjes georganiseerd op commando neer worden gehaald, alles netjes in de plooi, opgehangen, vastgeknoopt en in elkaar gebreid. Veel van ons voelen zich tijdens het werken op het schip toch wel echte landrotten maar zijn zeker weer een mooie ervaring rijker. Tijdens deze laatste momenten worden er nog groepsfoto’s gemaakt op het middendek (zie website Isis) en heeft Linda een spontaan dankwoord voor de organisatie van dit bijzondere weekend. Heleen, Hanneke, Hans en Ton: Merci en bedankt hiervoor.

Zo zijn wij dit weekend ook aardig in de boot genomen, rode voor de thee en groen voor de koffie, net zoals het onweer wat niet kwam, het verhaal over de vloed, de vraag wanneer je wel of niet op het gangboord mag vertoeven. Mooie schippers hoor! Hierdoor werd het natuurlijk wel extra spannend.

Tijdens de reis konden we aan boord ook nog van alles kopen, zo zagen we een pet, een T-shirt en wat al niet meer. Een leuke herinnering voor thuis of als cadeau.

Nadat we hadden afgemeerd in de haven van Harlingen waren inmiddels alle hutten leeg en de bagage stond klaar om van boord te gaan, maar eerst kwam er nog een taak, jawel, de schrob ploeg werd het dek opgestuurd om dit spic en span achter te laten, iedereen die dan nog langs kwam lopen van de andere boten werd letterlijk en figuurlijk van boord geschrobd.

De thee met chocoladecake en appelkruimelvlaai ging er hierna nog prima in.

Nadat Paul,  Betty en Richard ons hadden toegesproken en wij hen hadden bedankt voor het fantastische weekend, nam deze familie afscheid van elkaar met een zonnig warm hart gingen we uit elkaar. Paul zal ons de geschiedenisboeken in laten gaan als de Vliegende Hollanders.

Zo vlogen we uitelkaar naar ieders woonplaats en zouden een aantal die maar geen afscheid konden nemen van deze geweldige tocht een borrel drinken op allen in het café “het Noorderke of Noorderpoort”. Een heerlijke maaltijd volgde hierop om af te sluiten met ijs en koffie. Nu waren we echt voldaan en reisde ieder af. Tijdens de wandeling naar de auto’s in de haven kreeg Hanneke nog een telefoontje van Joan uit Canada hoe het weekend was.  Ja wat zeg je dan, in één woord: GEWELDIG. Ook hij is er even bij geweest.

Dan stappen we in de auto’s en rijden moe maar heel erg tevreden en voldaan de bewoonde wereld binnen.

De dagen hierna hebben sommigen in mijn omgeving en ikzelf ook een gevoel alsof ik nog steeds op die prachtige Isis zit ……. Misschien was het wel heimwee!

Uitnodiging aan de familie Hollander    vanuit …………allerlei windstreken  

Amstelveen.. Hoogland..  Bilthoven..,   september 2000 

Hallo beste familie,

Misschien dat jullie al op de hoogte zijn of van onze “wilde” ideeën hebben gehoord, maar wij, Heleen, Ton, Hans en Hanneke, hebben namelijk een héél leuk plan!

Het lijkt ons ontzettend leuk om met die leuke familie Hollander op stap te gaan, ’t liefst met z’n allen …. ja, ja,... gaan varen op zo’n traditioneel schip! Voor plaatjes en info zie op internet http://bruinevloot.pagina.nl

Onder leiding van een schipper (meestal ook eigenaar) worden de zeilen gehesen, bediend en daarmee samenhangende werkzaamheden verricht.  Je kunt hieraan meedoen, met of zonder enige zeilervaring, of lekker kijken hoe anderen dat doen …. je kan natuurlijk ook je blik werpen op een ander punt in de mooie omgeving, zoiets als de horizon of in een boek. Gewoon je ogen dicht doen en alleen maar luisteren… dat kan ook! Niets is verplicht, alles mag!

Wij durven de uitdaging wel aan. Wie durft er nog meer ??

Als globaal programma stellen wij ons voor … verzamelen vrijdagavond bij de ligplaats van een te huren boot, bijv. in de haven van Harlingen, en we kunnen dan beginnen met  een gezellig bijelkaar en “even op de Hollander golflengte komen”!!

Overnachten op de boot. Meestal is de slaap-gelegenheid op een dergelijk schip eenvoudig doch redelijk comfortabel te noemen.

Zaterdagochtend vroeg varen we, afhankelijk van weer en wind richting één van de eilanden en “vallen we misschien wel droog ???”,  óf gaan we via de Friese wateren het IJsselmeer op. Overnachting weer op de boot in een nog nader te bepalen haven, zondag weer varen en tussendoor, wie weet ???

Zeker is dat we zondag ’s middags rond vijf uur weer terug zijn in de haven waar we zijn begonnen.

Als data hebben wij voor ogen één van de drie weekenden volgend jaar juni: zijnde 8-10 juni, 15-17 juni of 22-24 juni 2001.  

Richtprijs per persoon is ongeveer 250 gulden. Wel dient er nog rekening te worden gehouden met de extra kosten voor de te ondernemen heen-en-weer reis van huis naar de ligplaats van de boot.

Vanwege de omvang van de familie Hollander en de beschikbare ruimte op een schip, beperken we deze uitnodiging tot onze tantes, ooms, nichten en neven met echtgenoot/partner – zie bijgaand lijstje - . Wij menen dat de jonge ouders onder jullie ook wel eens een lekker weekendje weg willen en we gaan er een beetje van uit dat jullie een veilig onderkomen voor jullie kinderen kunnen vinden. 

Overigens denken wij dat er voor eventuele problemen van welke aard ook, die iemand zou kunnen beletten om met dit avontuur “in zee te gaan”, er altijd naar een oplossing gezocht en gevonden kan worden. Laat ons die obstakels dan alsjeblieft wel weten.

Hoe dan ook, dit plan staat of valt natuurlijk met de vraag  ”WIE wil er met ons mee?”

Om deze onderneming te klaren en te voorkomen dat onze keuze van tijdstip of te huren schip beperkt gaat worden, willen wij toch zeker per eind september ons plan in een meer definitieve vorm kunnen gieten   …. het zou fijn zijn sowieso een reactie van jullie te horen.

Dus of je nu wel of geen interesse hebt, laat ons iets weten alsjeblieft … graag vóór 30 september.

Natuurlijk hebben wij er zelf reuze veel zin in, we doen het graag en zullen alle zeilen bijzetten … 100% onze schouders eronder…. om dit plan te realiseren. Echter, we doen dit “er ook maar allemaal bij”  en voor ons eigen gemak hebben we een soort van taakverdeling gemaakt:

Heleen en Ton ontvangen met open armen jullie reacties, houden de totale registratie bij en weten alles en wie er allemaal meegaan, Hans weet heel veel van varen, schepen, routes, en gaat al die kennis en ervaring ook gebruiken om oplossingen te vinden, en Hanneke klungelt graag op haar pc’tje, is een echte regel ..eh.. neef en zal in overleg met de anderen jullie op de hoogte houden.

Uiteraard blijven we allen voor eventuele vragen telefonisch bereikbaar en zijn heel benieuwd wat jullie er van vinden. Denk er rustig even over na en laat ons dan wat weten!

Hartelijke groeten,
Heleen, Ton, Hans en Hanneke

é top

Amstelveen, Hoogland, Bilthoven, 16 maart 2001

vervolg …… aan de familie Hollander    vanuit …………allerlei windstreken  

Hallo beste familie,

Terwijl de krokussen en narcissen ons weer vrolijk aankijken, de vogels druk in de weer zijn en ons eraan herinneren dat de lente op komst is – al gaat Heleen nog veel liever schaatsen – zien wij vol verlangen uit naar ons weekendje weg. Weten jullie het nog….

8, 9 en 10 juni a.s.

De fraaie tweemastklipper de Isis is inmiddels voor ons gereserveerd en schipper Paul Temming ziet vol enthousiasme onze komst tegemoet. De verzamelplaats wordt dus Harlingen.

Vlak voor vertrek sturen wij meer praktische informatie, over hoe en waar precies jullie worden verwacht. Wel melden wij hierbij alvast dat er een reisverzekering is afgesloten voor storm, annulering, schade aan reisbagage en ongevallen.

Zouden jullie er in ieder geval alvast rekening mee willen houden, dat als de weersomstandigheden het toelaten, we vrijdagavond de 8^e juni vroeg zullen afvaren. Dit voor diegenen die daarvoor wellicht een en ander met werk, oppas of anders moeten regelen.

De deelnemerslijst heeft enige wijziging ondergaan. Jammergenoeg hebben wij afzeggingen gehad van Willy, Rob & Evita en Anneke & Maarten (inmiddels getrouwd en in blijde verwachting).

De definitieve deelnemerslijst ontvangen jullie vlak voor vertrek.

Je gelooft het of niet maar we zijn nu al druk bezig met het opstellen van de boodschappenlijst.  Mochten er overigens dieetwensen zijn dan horen we dat graag zo snel mogelijk.

Een oproep hierbij aan “vrijwilligers” die ons willen ondersteunen in de catering en voor ons allemaal een gezellige zoete of zoute taart willen bakken. Ook willen we de enthousiaste muziekmakers aanmoedigen een bijdrage te leveren. Het ligt in de bedoeling dat we tijdens het weekend niets willen organiseren, maar enig vertier met muziek en spel lijkt ons toch wel leuk. En om te voorkomen dat er dubbele instrumenten en spelletjes aan boord worden gehesen horen we graag “wie” van plan is “wat” mee te nemen. 

Als er meer nieuws is melden wij ons weer. In mei sturen we de routebeschrijving en informatie over opstapplaats, tijdstip en een suggestielijstje met wat mee te nemen aan kledij en dergelijke.

Intussen horen wij natuurlijk heel graag van de “bakkers”  en “entertainers”.

Bellen jullie dan weer met Heleen?

Hartelijke groeten van Heleen en Ton Vrolijk, Hans Veenendaal. Hanneke Hollander

é top

‘t is bijna zover  .. aan de familie Hollander vanuit …allerlei windstreken  

Amstelveen, Hoogland, Bilthoven, 14 mei 2001

Hallo lieve familie,

De tijd vliegt en wij gaan varen “daarheen waar de wind ons brengt” volgens schipper Paul Temming.

Nog ’n paar weken en het is zover, vrijdag 8 juni weten jullie nog?

De tweemastklipper de Isis ligt in de haven van Harlingen afgemeerd in het Dok, zie verdere details op bijgaande routebeschrijving. Vanaf 20.00 uur is Isis voor ons beschikbaar en het zou fijn zijn op dat tijdstip aan de kade klaar te staan, zodat we elkaar kunnen helpen aan boord te gaan. Als we op tijd zijn, en het weer en getij het toelaat, kan de schipper besluiten dezelfde avond nog te vertrekken. Vroegkomers kunnen verzamelen in haven café Noorderkroon.

Voor diegenen die zich alvast willen verdiepen in de waterstanden hierbij een getijde overzicht .

Wat nemen we mee? Na een aantal dagen stralend weer hoop je op een herhaling voor 8, 9, 10 juni. Echter niets is zo veranderlijk en daarom is het verstandig voor elk weertype iets bij je te hebben. Dit varieert van zonnebrand, zonnebril en zwemkleding tot een warme trui, regenpak, stroeve schoenen en voor het droogvallen een paar laarzen. Neem ook een slaapzak mee. En als iedereen één theedoek meeneemt is dat voldoende voor het “afdroog project”.  Wat nog: toiletartikelen, handdoeken, camera ….. een goed humeur natuurlijk!

Een aantal onder jullie heeft toegezegd taart en koek mee te nemen. Voor de boodschappen ten behoeve van de overige inwendige mens zorgen wij.

Het zou leuk zijn om voor diegenen die niet mee kunnen een verslagje te maken. Wie zou dat op zich willen nemen? Het verhaal wordt dan onder de thuisblijvers verspreid en opgeluisterd met foto’s kan het eventueel gepubliceerd worden op internet.

Overigens, wie internet toegang heeft kan alvast kennismaken met de Isis via www.klipperisis.com.

Leuk te melden is dat aan de deelnemerslijst Harry & Martine (dochter van Heleen & Ton) zijn toegevoegd, jammergenoeg hebben Arjan en Henna moeten afzeggen.  

We sturen hierbij de actuele lijst van ‘meevarenden’ met de kanttekening dat er nog ruimte is voor 4 personen. Mochten jullie nog leuk gezelschap weten om die plaatsen in te nemen, dan horen wij dat graag zo snel mogelijk.  

Als organisatie hebben wij er heel veel zin in. We hebben al veel voorpret en plezier mogen beleven met de voorbereidingen, en we gaan er helemaal voor dit plezier samen met jullie op het water voort te zetten.                       

Mochten er meldingen of vragen zijn, bellen jullie dan weer met Heleen? 
Tot ziens op 8 juni ! 

Hartelijke groeten van Heleen en Ton VrolijK Hans Veenendaal Hanneke Hollander

é top